انرژی خورشیدی در استرالیا

انرژی خورشیدی در استرالیا
یک توسعه‌دهنده استرالیایی فناوری حرارتی خورشیدی می‌گوید که می‌تواند انرژی حرارتی خورشیدی متمرکز را برای ناحیه دورافتاده استرالیا و مناطق دوردست برای تنها c/kWh 8 فراهم سازد و امیدوار است که دو پروژه تجاری ابتدایی خود را در چند ماه آینده امضا کند. انرژی گرافیت[1]، یک شرکت خصوصی استرالیایی که مالک آن یک "خانواده کارآفرین" بی‌نام است، در چند سال گذشته یک نیروگاه حرارتی خورشیدی MW 3 را در دریاچه کارجلینو[2] در NSW غربی راه‌اندازی کرده است. فناوری تمرکز حرارتی خورشیدی از فناوری فتوولتاییک خورشیدی متفاوت است، به این دلیل که این فناوری گرمای خورشید را گرفته و آن را برای تولید بخار به کار می‌برد، درست مانند مولد‌های سوخت فسیلی. کلید موفقیت آن ناشی از توانایی آن برای انجام پر‌بازده این کار در دما‌های بالا و با هزینه کم است. فناوری‌های متنوعی مانند ظروف سهموی، برج‌های توان و فرسنل خطی آینه- تخت[3] وجود دارند. ویژگی متمایزکننده فناوری انرژی گرافیت این است که از دریافت‌کننده‌های گرافیتی استفاده می‌کند که بر روی برج‌هایی نصب شده‌اند و می‌توانند گرمای منعکس شده از مزرعه هلیوستاتس[4] (آینه‌ها) را گردآوری کنند و نیز ویژگی دیگر آن، توانایی ذخیره انرژی از طریق مبدل‌های حرارتی‌ است که امکان ذخیره یکپارچه را فرهم ساخته و می‌تواند انرژی قابل ارسال را تحویل دهند. این شرکت قصد دارد که این فناوری را به بازار عرضه کند اما نه به روشی که اکثراً انتظار دارند. چیزی که این شرکت فهمیده است آن است که بر خلاف دیگر فناوری‌های CSP، این فناوری فاقد ساختار هزینه‌ای است که بتواند نیروگاه‌های مستقل (بدون اتصال به شبکه) بیشتری نصب کند و آن راهی گران برای به جوش آوردن آب است، گری بدلاک[5]، متصدی اصلی بهره‌برداری در شرکت انرژی گرافیت، این صحبت را در نشست بین‌المللی در مورد متمرکز کردن توان خورشیدی در مرکز انرژی CSIRO بیان کرد. بدلاک ذکر می‌کند که این مسئله دو مشتری بالقوه در نواحی دوردست استرالیای غربی را علاقه‌مند کرده است. بدلاک می‌گوید که به وسیله افزودن فناوری خورشیدی و قابلیت ذخیره آن که قادر به تامین 24 ساعته توان ثابت است، مصرف دیزل در یک منطقه دور‌دست می‌تواند 15 تا 30 درصد کاهش یابد. معلوم است که هزینه نیروگاه‌های دیزلی دست کم c/kWh 30 و گاهی اوقات وابسته به موقعیت، بیش از c/kWh 40 است و در نتیجه گزینه جایگزینی بخشی از این نیروگاه‌ها با یک منبع توان c/kWh 8 جذاب به نظر می‌رسد. بدلاک می‌گوید که با ادغام کردن گرمای پسماند و حرارت خورشیدی و تمرکز بر 20 درصد آخر فرایند گرمایش، با استفاده از این روش می‌توان به بازده حرارتی به الکتریکی بیش از 50 درصد و بازده خورشیدی به الکتریکی در حدود 30 درصدی دست یافت. او می‌گوید که این فناوری می‌تواند به عنوان یک تقویت‌کننده برای افزایش دمای بخار و نیز افزایش بازده توربین‌های چرخه بخار تا حدود 7 تا 15 درصد به کار رود. بازارهای هدف اولیه این شرکت برای ترقی توربین‌های گاز چرخه ترکیبی در جایی که هزینه القاء شده سوخت بزرگتر از 10 دلار بر گیگاژول است (و دارای زمین اضافه است) و نیز در مکان‌های استخراج معدنی که از سوخت دیزل گران استفاده می‌کنند، قرار دارند و بهترین فرصت‌های کوتاه‌مدت را پیشنهاد می‌دهند. در واقع تعدادی از پروژه‌های ترکیبی خورشیدی با دیزل یا گاز در نواحی دور‌دست وجود دارند که در سال آینده اعلام می‌شوند، و بعضی از آنها از کمک مالی مؤسساتی نظیر نمایندگی انرژی نو استرالیا[6] که سامانه‌های ترکیبی را به عنوان یکی از اولویت‌هایش تعریف کرده است، بهره می‌برند.فرصت‌های آن سوی مرز برای شرکت انرژی گرافیت در آمریکا می‌باشد، در جایی که تمرکز شرکت روی ادغام فناوری‌اش با تأسیسات تولید همزمان و CCGT یا حتی برای گسترش نیروگاه‌های زمین گرمایی است و نیز در عربستان سعودی جایی که تأسیسات ترکیبی یا تأسیسات حرارتی خورشیدی منفصل از شبکه به عنوان فوق گرم‌کن عمل می‌کنند.