انتخاب دمنده جابه‌جایی هوا

انتخاب دمنده جابه‌جایی هوا

دو گونه اصلی از دستگاه‌های رانش هوا داریم: دمنده گریز از مرکز یا دمنده و دمنده جریان محوری. به بیان عمومی، دمنده گریز از مرکز فشارهای بالاتری نسبت به دمنده جریان محوری تولید می‌کند و برای کاربردهای با مقاومت بالاتر جریان هوا استفاده می‌شود.دمنده سانتریفوژ شامل یک چرخ با پره‌های کوچک محیطی و پوششی جهت هدایت و کنترل جریان هوا به مرکز چرخ و بیرون دادن آن به محیط است. پره‌ها هوا را با نیروی گریز از مرکز حرکت می‌دهند، به‌طور تحت الفظی، پرتاب هوا به محیط پیرامون چرخ و ایجاد مکش در داخل چرخ. انواع اصلی پره‌های چرخ در دمنده‌های گریز از مرکز، انحناء به جلو (FC) و متمایل به عقب (BI) هستند. یک دمنده گریز از مرکز با پره‌های انحناء به جلو دارای تیغه‌هایی است که در جهت چرخش چرخ انحناء یافته و اساساً یک وسیله ضربه‌ای می‌باشند. این دستگاه هوا را تا سرعتی بالا شتاب می‌دهد، در‌حالی‌که سرعت چرخش عموماً نسبت به دمنده متمایل به عقب پایین است. نوع انحناء به جلو به‌عنوان دمنده "حجم" شناخته شده و خیلی رایج‌تر است، زیرا بیشترین حجم هوا را به نسبت اندازه دمنده و سرعت آن انتقال می‌دهد. بازده استاتیک آن در محدوده 60 الی 68 درصد می‌باشد.
چرخ‌های دمنده FC به نسبت در سرعت‌های پایین عمل می‌کنند و برای انتقال حجم‌های بزرگی از هوا در مقابل فشار‌های استاتیک پایین متناسب با آن به‌کار می‌روند. ساختار سبک ذاتی پره های انحناء به جلو به این چرخ اجازه نمی‌دهد در سرعت‌هایی که نیازمند تولید فشارهای استاتیک بالا هستند عمل کند.